Իջնում էր փողոցն ի վար
Երիտասարդ տղան խելապատառ,
Ինչ որ տարայ թիթեղից
Քաշ տալով պարանից։

Վազում էր շնչահեղձ լինէլու չափ
Մինչ շուտով կառնէր կանգ,
Այդ նոյն տարային կը նստէր
Ու գլուխն ափերին կը յանձնէր։

Նա աշխարհն էր ճանաչել...