Տգիտութեան մութ երկնակամարի տակ,
Ինչպէս նաւերն էին փնտրում ցամաք

Հեռւում որսալով լոյսը փարոսի՝

Ես էլ փնտրում եմ մարդուն ազնիւ,

Որ պիտի շողա փարոսից էլ վառ՝

Դէպ մարդկութիւն նշմարելով ճամփան։